میترسم ...

چرا همش از مسیرهای نشد، نخواهد شد، مسیرهای ناتوان از شدن، مسیرهای نرسیدن؟..چرا؟ ..
شاید میترسم. شاید خوشم به همین رفتن..
چقدر بدم می آید از ته هر چیز. از انتها، از ایستادن بر لبه ی فساد ...
همهی هستی ام دردآلود همین مسائل کوچک است.
چیزهایی که هر آدمی به سادگی از پسشان برمی آید و من باید مثل خر گیر کنم در همان خم اول یا دوم ...
سهم نداده اند انگار لمحه ای آسایش، مگر به خواب یا به عالم مرگ ...

"وردی که بره ها میخوانند-رضا قاسمی"