شب

زنبور صورتش را نیش زده بود .پشت پلکش را ..
نشست و یک چشمش را باز کرد .
هنوز چند زنبور دور سرش می پلکیدند.
بی تفاوت دراز کشید.
چشمش را بست
و فقط به درد و التهاب پشت پلک چپش اندیشید .
خودش را حل کرد توی آن.
وجودش، کوچ کرد به پشت پلکش ...

...
چشمش را باز کرد .
هوا تاریک شده بود .
یک زنبور روی دستش افتاده بود .

"من"