For Elise در این گزارش، تازه‌ترین اطلاعات درباره «For Elise» را می‌خوانید.  دست چپش را نگاه کرد.تا بند دوم از انگشت کوچکش جلوی پایش افتاده بود.نگاهش کرد.. و کفشش را روی آن گذاشت.زیر پایش پودر شد.به خانه رفت و وسایلش را جمع کرد....دو روز است چند کارتن روبروی آپارتمان کناری ست.و هیچکس سراغشان نمی آید....

پژواک بی صدایی ... در این مطلب، جزئیات مربوط به «پژواک بی صدایی ...» ارائه شده است.  سفری که به آن دست زده ام در درون من است. مثل گردش خون در رگها آنچه می بینم درون خودم است و آنچه تهدید به نظر می رسد پژواک ترسم در قلب من است. کارتنکی که آنجا تنیده، کارتنک درون من است. پرندگانی که بالای سر جیر و ویر...

آنچه تاکنون درباره «شوق می آمد ...» منتشر شده است را در ادامه بررسی می‌کنیم. شوق مي آمد، دست در گردن حس مي انداخت‌... فكر ،بازي مي كرد. زندگي چيزي بود ، مثل يك بارش عيد، يك چنار پر سار... زندگي در آن وقت ، صفي از نور و عروسك بود، يك بغل آزادي بود... زندگي در آن وقت ، حوض موسيقي بود... طفل ، پاورچين ...

میترسم ... گزارشی از مهم‌ترین نکات مربوط به «میترسم ...».  چرا همش از مسیرهای نشد، نخواهد شد، مسیرهای ناتوان از شدن، مسیرهای نرسیدن؟..چرا؟ ..شاید میترسم. شاید خوشم به همین رفتن..چقدر بدم می آید از ته هر چیز. از انتها، از ایستادن بر لبه ی فساد ...همه‌ی هستی ام دردآلود همین مسائل کوچک است.چیزهایی که ه...

چرا همش از مسیرهای نشد، نخواهد شد، مسیرهای ناتوان از شدن، مسیرهای نرسیدن؟..چرا؟ ..شاید میترسم. شاید خوشم به همین رفتن..چقدر بدم می آید از ته هر چیز. از انتها، از ایستادن بر لبه ی فساد ...همهی هستی ام دردآلود همین مسائل کوچک است.چیزهایی که هر آدمی به سادگی از پسشان برمی آید و من باید مثل خر گیر کنم د...

يک ميليون چيز من ميخواهم بگويماما صورتم را سپر ميکنمو روي بر ميگردانم ..کلماتم را قورت ميدهمو شرم سکوتم ميدهد ... يک ميليون اشکمن ميخواهم گريه کنماما صورتم را سپر ميکنمو چشمانم را خشک ميکنم ..زخمم را در آغوش ميگيرمو از درون ميشکنم ... لطفا با من در اينجا بمانو فقط مرا بگير تا خونريزي درونم خشک شود م...

من به دنبال غروبی هستم که مرا در خود پنهان کند ... "سیروس در اعماق-سیروس شمیسا"

سایه من خیلی پر رنگ تر و دقیق تر از جسم حقیقی من به دیوار افتاده بود، سایه ام حقیقی تر از وجودم شده بود. - گویا پیرمرد خنزرپنزری، مرد قصاب، ننجون و زن لکاته ام همه سایه های من بوده اند، سایه هائی که من میان آنها محبوس بوده ام..."بوف کور-صادق هدایت"

یک جزء اول دوجزء دوم سه جزء سوم چهارمیریزد پنججزء دوم ششجزء سوم هفتجزء چهارم هشتجزء پنجم نهجزء ششم ده لرزش کل و افتادن جزء ششم یازدهجزء ششم ناقص دوازده جزء هفتم یازده جزء هشتم دوازدهجزء نهم سیزدهریزش جزء نهم و جزء هشتم و جزء هفتم چهاردهانداختن جزء ششم پانزده جزء ششم شانزدهجزء هفتم هفدهجزء هشتم هجدهج...

زنبور صورتش را نیش زده بود .پشت پلکش را ..نشست و یک چشمش را باز کرد .هنوز چند زنبور دور سرش می پلکیدند.بی تفاوت دراز کشید. چشمش را بست و فقط به درد و التهاب پشت پلک چپش اندیشید .خودش را حل کرد توی آن.وجودش، کوچ کرد به پشت پلکش ... ...چشمش را باز کرد .هوا تاریک شده بود .یک زنبور روی دستش افتاده بود ....

دست چپش را نگاه کرد.تا بند دوم از انگشت کوچکش جلوی پایش افتاده بود.نگاهش کرد.. و کفشش را روی آن گذاشت.زیر پایش پودر شد. به خانه رفت و وسایلش را جمع کرد. ... دو روز است چند کارتن روبروی آپارتمان کناری ست.و هیچکس سراغشان نمی آید.هیچ نشانی از صاحبشان نیست.فقط روی یک یکشان کمرنگ نوشته شده:"شکستنی" ... پ...

چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار من نی تن کشاند بار من نی جان کند پیکار من چندان طواف کان کنم چندان مصاف جان کنم تا بگسلد یکبارگی هم پود من هم تار من ... "مولانا"

سخن چه حاجت بودی ؟.. چون قلب ، گواهی میدهد ... "فیه ما فیه-مولانا" پ ن: ریختنش در قالب کلمات ، هر معنایی را ویران میکند ... "کافکا در کرانه-هاروکی موراکامی"

سفری که به آن دست زده ام در درون من است. مثل گردش خون در رگها آنچه می بینم درون خودم است و آنچه تهدید به نظر می رسد پژواک ترسم در قلب من است. کارتنکی که آنجا تنیده، کارتنک درون من است. پرندگانی که بالای سر جیر و ویر می کنند، پرنده هایی هستند که در ذهنم پرورده ام. این تصاویر در ذهنم می جوشند و ریشه م...

شوق مي آمد، دست در گردن حس مي انداخت... فكر ،بازي مي كرد. زندگي چيزي بود ، مثل يك بارش عيد، يك چنار پر سار... زندگي در آن وقت ، صفي از نور و عروسك بود، يك بغل آزادي بود... زندگي در آن وقت ، حوض موسيقي بود... طفل ، پاورچين پاورچين، دور شد كم كم در كوچه سنجاقك ها...بار خود را بستم ، رفتم از شهر خيالات...

صبح ها احساس می کنم ریشه های درختی هستم... ظهرها رشد می کنم... تنه و شاخه و برگ می شوم... عصرها تبر می شوم و به جان خودم می افتم تا شب...شب ها الوار می شوم و خودم را می اندازم توی اجاق و می سوزم... می سوزم و می سوزم تا خوابم ببرد...صبح که بشود دوباره ریشه ام... پ ن: باید اقرار کرد که اجتماع، صداقت ب...