شوق می آمد ...

شوق مي آمد، دست در گردن حس مي انداخت...


فكر ،بازي مي كرد.
زندگي چيزي بود ، مثل يك بارش عيد، يك چنار پر سار...
زندگي در آن وقت ، صفي از نور و عروسك بود،
يك بغل آزادي بود...
زندگي در آن وقت ، حوض موسيقي بود...

طفل ، پاورچين پاورچين، دور شد كم كم در كوچه
سنجاقك ها...
بار خود را بستم ، رفتم از شهر خيالات سبك بيرون
دلم از غربت سنجاقك پر...



"صدای پای آب-سهراب سپهری"

پ ن: دلتنگی ...